یه تبسم یه حوس خب یه نفس مونده بیا یه توهم یه ترحم از دو جا مونده بیا
یه بی غیرت یه بی علت که بی عفت شد رفت یه فراری یه قراری روی تقویم هست بیا
تو همون عذاب قلبی بودی که برات جون میداد بیشتر از چند لیتر که خون نداشت همونم میداد
سر راه مشکلاتت نفر اول بود روی شونه های خستش سنگینی پس میداد
از فردا نصف شب عکساشو دیدن تعطیل اره از فردا قانون قلبم میشه نامردی
از فردا هر کی رفت میگم مهم نیست بعدی دست بردار خود خود تو این کارو با من کردی
من و این غصه فراموشی تو داغونم کرد منو عشق دوهزاریت زده از بارون کرد
دیگه چی مونده برام خیلی با من بد کردی نقره داغت میکنم یه روز بخوایی برگردی
🎵🎵🎵
به تو گفتم وقت رفتن نکنی نگاه به پشتت ترسیدم دلت بلرزه وقتی میبینی یه مرده
نابوده این مرد وقتی شد از قلب تو تلخ نمیدونست که یه روز میخوایی بشی روی غماش
میگه پیش خودش شاید با رفتن تو پرپر بشم نگفتی تنها بمونم بدتر بشم از اونی که بودم برات کمتر بشم
اگه دلت بیاد همونجایی که توی قلبت بودم کسی بیاد دیدمتون کنار همدیگه چقدر بهم میاین عاشقا تنها میمونن اینه رسم روزگار
🎵🎵🎵
این دنیا وقتی اینه درداشم همینه بی صحاب یه دردی بود که هنوز شبیهش ندیدم
دلم میخواست بهش بگم میشه کنارت بمونم تا اینو گفتم ترس جداییش افتاد به جونم
خبر داری نذر کردم بیایی به همون خدایی که قسم دادی بهش
امشب غمت بدجوری یقمو گرفت به همون خدایی که از همیشه نزدیکترم بهش
از هر قرص و دوایی که بگی رو خوردم پس چرا اون بی صحاب چشاتو از یاد نبرده
میلرزه پاهام هر جا که اسم تو صدا میشه توی فالم گفته بود که بودنش ارزوم میشه
هر از گاهی یه کسایی رو منباب اشنایی نشون میدن اینا رو بیخیال بگو کجایی
اصلا بذار هر کسی دوست داره بیاد تو زندگیم من که بهت گفته بودم هیچوقت عاشق نمیشم

باز بهونه همیشگیت تفاهم بینمون نبود اون جاهایی که لازمم داشتی از این حرفا نبود
اومد خودش شد مرهم گریه نصف شبم و از غریب اتفاق خودش در اورد اشکمو
تو یه فکر بودی برای تسکین بغض تو گلوم تا جایی که اسممو اشتباهی گفت تو پهلوم
ذره ذره از خودم زدم تو سیر شی مشکل از زات توئه دست تو نیست لقمه حروم
تو تو نفس کشیدنم برام سخت کردی تو تو عمرمو بردی منو بدبخت کردی
تو یه مرد عاشقو کمرشو خاکی کردی تو تو اره با توام دیگه نمیخوام برگردی
یه جوری رفتی گرفتم همه جا لالمونی چجوری بگم که ابروم نره با اونی
سرراست میگفتی نمیخوامت لک میکردی خودم برم قلبمو زندانی کردم دل به هیچ کسی ندم

میگه پیش خودش شاید با رفتن تو پرپر بشم نگفتی تنها بمونم بدتر بشم از اونی که بودم برات کمتر بشم
اگه دلت بیاد همونجایی که توی قلبت بودم کسی بیاد دیدمتون کنار همدیگه چقدر بهم میاین عاشقا تنها میمونن اینه رسم روزگار